هَرانک

هم نام آبادی است وهم نام رمانی است که درحال بازنویسی اش هستم

 

جناب آقای مظفری را ازطریق مقالاتش در هفته نامه ولایت  دورا دور  می شناختم   تا اینکه رونمایی کتابم  سیالان که   با مساعدت دوستان نویسنده آقایان حسن لطفی  علی قانع اسماعیل آزادی درحوزه هنری قزوین برگزارگردید . ازآقای حسن لطفی دوست نویسنده ام شماره آقای مظفری را گرفتم  موضوع را تلفنی با ایشان  درجریان  گذاشتم .یک جلد سیالان را براشون پست کردم استاد مظفری در حوزه هنری  با رویکرد جامعه شناسی سیالان را نقد مفصل کردند  که به دل همه نشست .  مصاحبه زیر بهانه ای شد تا الموت  تباران  استادمظفری رابیشتر وبهتر بشناسند

آقای کوروش مظفری

    بنام آفریدگار مهر و دانایی 

1-    جناب آقای مظفری از خودتان ، زندگی ، کار و تحصیل برامون بگین ؟ 

     واقعیت این است که بیان بیوگرافی و معرفی خودم به دیگران همانطور که در سایت الموت بزرگ اظهار داشته ام کار بسیار سختی است ، زیرا من همواره در معرفی خود به نام و نام خانوادگی اکتفا می کنم ؛ مهم این است که تحت هر شرایطی به دور از القاب و عناوین خود واقعی خویش را فراموش نکنیم و .....     در چهارم دی ماه سال 1346 در خانواده ای متوسط بدنیا آمدم و پدرم نام کورش را برایم برگزید و شهرتم مظفری زوارکی است. پدرم آقای نادر مظفری سال ها در بهداری زوارک در خدمت مردم منطقه بود و فکر می کنم کمتر کسی باشد که او را نشناسد و این باعث افتخار من است و .....

     از 6 سالگی به مدرسه رفتم و در دبستان غزالی ، مقطع ابتدایی را با موفقیت به پایان برده و مقطع راهنمایی را در مدرسه منوچهری ( بعدا به نام شهید ایمان فلاح مزین گردید ) گذراندم.

برای ورود به دبیرستان مجبور به ترک الموت شده و در سال 60 مقطع دبیرستان را در دبیرستان رهنما ( مجاهدین اسلام ) آغاز کردم. طی سال های تحصیل در منزل برادر بزرگم – که همواره قدردان او و همسر محترمشان هستم و خواهم بود – زندگی می کردم و در سال 65 موفق به اخذ دیپلم شدم. با وجود قبولی در کنکور سال 65 در رشته دبیری به علت عدم علاقه تصمیم گرفتم به خدمت سربازی بروم. در بهمن 65 به سربازی اعزام شدم و دوران آموزشی را در لشکرک و علی آباد قم گذرانده و در اردیبهشت 66 با لشکر 58 ذوالفقار به جزیره مجنون اعزام شدم. در ماه های پایانی خدمت سربازی به اسارت نیروهای عراقی در آمدم و در 23 شهریور 69 به وطن بازگشتم.

     پس از چند ماهی استراحت ، در اسفند 69 دربانک صادرات قزوین استخدام شدم و همزمان مطالعه خود را برای شرکت در کنکور آغاز کردم. در سال 70 در رشته علوم سیاسی آزاد کرج پذیرفته شدم وبا انصراف از دانشگاه به تلاش خود ادامه داده ، در سال 71 در رشته جامعه شناسی دانشگاه شهید بهشتی قبول شدم و از مهر 71 تحصیلات خود را آغاز کردم. پس از اتمام مقطع کارشناسی ، در مهر 76 با رتبه یک درمقطع کارشناسی ارشد دانشگاه شهید بهشتی تهران و رشته پژوهشگری اجتماعی پذیرفته شده ، در سال 1379 با نمره الف فارغ التحصیل شدم.

     البته طی سال های تحصیل و پس از آن با مطبوعات محلی قزوین بالاخص ولایت همکاری داشتم و عامل این پیوند ، رفیق بی ادعا آقای حسن لطفی ، آقایان مجید بالداران و رحیم سرکاربودند. فعالیت مطبوعاتی با توجه به گرایشات سیاسی ام باعث شد تا از نظر فکری بیشتر رشد کرده و تراوشات ذهنی وفکری خود را با مردم در میان بگذارم. بالاخره تولد هفته نامه - نامه قزوین با مدیرمسئولی آقای دکترسیدعلی شهروزی نویدی بود برای دورهم جمع شدن مطبوعاتی هایی که درسطح استان برای خود اسم و رسمی داشتند و خاطرات خوش 7 شماره هفته نامه  را هیچگاه فراموش نمی کنم.

     در سال 76 ازدواج کردم و حاصل آن رحمت خداوند فرزند دختریست که اکنون در کلاس 5 مشغول تحصیل است. درسال 78 در انتخابات مجلس ششم با حمایت اصلاح طلبان شرکت کردم و شهر قزوین آن روزها با آمدن چهره های سرشناس حال و هوایی خاصی داشت.  بطورکلی توأمان به اداره زندگی ، فعالیت سیاسی – اجتماعی و کار و تحصیل مشغول بودم و اهم فعالیت هایم به شرح ذیل می باشد : 

1-    کارمند بانک صادرات از سال 69 تا کنون.

2-   مدرس دانشگاه پیام نور تاکستان طی سال های 84 و 85 .

3-  مدرس دانشگاه آزاد واحد جنوب تهران از سال 85 تا کنون.

4-   مدرس بانک صادرات ایران از سال 85 تا کنون در گزارش نویسی ، مکاتبات اداری و مدیریت شعب.

5-   مجری و ناظر بیش از 26 طرح پژوهشی سیاسی – اجتماعی درسطح ملی و منطقه ای.

6-   ترجمه و تألیف بیش از 15 مقاله  سیاسی – اجتماعی و علمی – فرهنگی.

7-  پژوهشگر برتر استان قزوین در سال 82 به انتخاب اداره کل ارشاد اسلامی.

8-  انتخاب مقاله اعتیاد ، تجارت گرانبها یا تجارت جان و برگزیده شدن آن در اولین همایش مطبوعاتی سراسر کشور و تقدیر توسط فرمانده نیروی انتظامی آقای احمدی مقدم و وزیر ارشاد وقت آقای صفار هرندی.      

9-   عضو واحد پژوهش استانداری قزوین ، ارشاد قزوین و در مقطع کوتاهی صدا و سیمای قزوین و.... 

2-   از زوارک ،گذشته و حالش برامون بگین ؟

     روستای زوارک در میان سلسله جبال البرز و شمال شرقی قزوین و مسافت 104 کیلومتری آن واقع شده است. راستش وجه تسمیه نام زوارک را نمی دانم ، اما نام زوارک در سفرنامه های بیشتر شرق شناسان که به الموت هم سفر کرده اند وجود دارد و البته شاید بیشتر مردم الموت زوارک را با قلعه عین السلطنه بشناسند ، هرچند اکنون آثاری آز آن به جا نمانده است و در شورش یا قیام مسلحانه دهقانان الموت ویران شده است.

     زوارک درگذشته مقر یکی ازحکومت های محلی بوده است و قلعه صدرالاشاره را عزالدوله که تحصیل کرده فرنگ بوده ، ساخته و سپس پسرش عین السلطنه آن را تکمیل کرده است. به گواهی تاریخ عین السلطنه  برخورد خوبی با مردم نداشته و همین عامل نیز باعث سقوط و رانده شدن آنها از الموت می شود. یکی از کسانی که در مقابل عین السلطنه علی رغم نسبت نسبی ایستادگی می کرده است مرحوم مهدی مظفری پدر بزرگ اینجانب بوده است و بارها خانه و کاشانه اش را  تاراج کرده اند.

     از دیگر مردان سرشناس الموت و زوارک مرحوم منوچهر طهماسبی دایی اینجانب است و فکر نمی کنم از قدیمی های الموت کسی او را نشناسد. او قلمی توانا و بیانی شیوا داشته و عضو هیئت تحریریه روزنامه صدای قزوین به مدیر مسئولی مرحوم مجابی بوده است. درآن زمان او مقالاتی را  درباره راه الموت ، آب و برق قزوین نوشته است و البته رئیس امور خالصه جات املاک دولتی در اداره کشاورزی قزوین نیزبوده است.

     از مردان سرشناس دیگر زوارک مرحوم حاجی آقا فلاح پدر بزرگ اینجانب بوده ، که سال ها بزرگ محل و کدخدای ده بوده و منزل او پذیرای میهمانان بسیاری اعم از آشنا و غریبه بوده و در اداره ده و تنظیم امور محلی تبحر خاصی داشته است.

     و بالاخره مرحوم نصراله مظفری پدر بزرگ اینجانب از مردان مطرح زوارک بوده و آب لوله کشی ده از یادگارهای ایشان است.

3-  هر چند وقت به الموت می روید. از پیچ و خم های جاده الموت برامون بگین. بعضی ها شمرده اند ، آمارش را دارید؟

     « به هوای تازه

                         باز باید نقبی دیگر زد

                                                   نفسی تازه کنیم

                                                           غافل نشویم از زمزمه دعوت رود

 

                                                                  که ز ما دورترک می گذرد ». 

     تا زمانی که ساکن قزوین بودم سعی می کردم ماهی دو بار به زوارک بروم ، البته مسئولیت های شغلی ام نیز کمتر بود ، ولی با انتقال به تهران آمد و شد شاید حداکثر به سالی ده بار برسد که آن هم به روزهای آخرهفته یا فصل تابستان برای کمک به پدر صورت می گیرد.

     در مورد پیچ و خم های الموت ، یک بار سعی کردم شمارش کنم و تا گردنه این کار را ادامه دادم و کلافه شده و صرفنظر کردم. یادم نیست چند پیچ شمردم ، ولی از 100 گذشته بودم.   

4- درباره الموت چه کتاب هایی خوانده یا می خوانید؟ آیا به آثار چاپ شده در حوزه الموت کنجکاوید یا نه؟

     خداوند الموت را در مقطع دبیرستان ، کتاب های آقای دکتر شهروزی ، قلاع اسماعیلیه ، قیام مسلحانه دهقانان الموت ، قصه های یوسف علیخانی و کتاب آقای رشوند که در رونمایی آن افتخار حضور داشتم.

     البته اگر مطلع شوم که کتابی  درباره الموت چاپ شده ، حتما تهیه کرده و مطالعه می کنم و باید اعتراف کنم چون بیشتر مطالعاتم در حیطه تخصصی است کنجکاو نیستم ، مگراینکه دوستان کتابی را معرفی کنند.  

 

4-   به نظر جنابعالی برای توسعه همه جانبه الموت ، توسعه ای که همه اقوام و آبادی ها ی الموت بطور متوازن منتفع شوند ، چه پیشنهاد و راهکاری دارین ؟ 

     من فکر می کنم بسیاری از ما هنوز برداشت روشنی از مفهوم توسعه نداشته باشیم ! و شاید هرکدام از ما با نگرش های خاص خود برداشت متفاوتی از توسعه داریم. بدون شک توسعه دارای ابعاد مختلف اقتصادی ، سیاسی ، اجتماعی و فرهنگی است و ما باید ابتدا منظورمان را از توسعه الموت مشخص کنیم. باید معلوم کنیم که کدام بعد برای ما بیشتر اهمیت دارد و یا اینکه باید به همه ابعاد توأمان توجه داشت.

     بطورکلی ما نباید برای توسعه الموت از مفاهیم دستوری پیروی کنیم و برای توسعه متوازن الموت نیازمند برداشتن گام های اساسی هستیم ، که به دو گام عمده آن اشاره می کنم :

« خوب یادم دادند

                      که حقیقت تلخ است

                                             تلخ می خواهم حرفی بزنم ....

                                                                                من تنها هستم

                                                                                تو تنها هستی

                                                                                من وتو تنهاییم ».

     در گام اول ما نیاز جدی به ایجاد یک بانک اطلاعاتی منسجم داریم. ما افراد توانمند الموتی که در سمت های مختلف مشغول خدمت به وطن هستند کم نداریم ولی هرکدام یا تنها هستیم و یکدیگر را نمی شناسیم و یا اگر می شناسیم با حس خود برتربینی ، منتظر ارتباط دیگران می مانیم و دیگران نیز با حسی مشابه ، مانع برقراری پیوند می گردند.

« تو فقط می خواهی

                         از همه برتر باشی

                                               هیچکس برتر نیست

                         چه گلی برسر مردم زده ایم                                                

                                            تا که بیهوده ببالیم و بخواهیم که برتر باشیم ». 

     در گام دوم باید صرفنظراز اینکه کجای الموت بدنیا آمده یا زندگی می کنیم و به دور از تعصبات خشک بعضا جاهلی ! تلاش کنیم پیوندی بادوام میان الموتی ها برقرار گردد. آنچه می تواند الموتی ها را پیوند دهد و باعث تکرار، دوام و متشکل شدن تعاملات آنها گردد ؛ رها شدن از « منیت یا من بودن » و تبدیل شدن به « ما » یا « اجتماع » ویا « گروه اجتماعی » شدن است و تعامل مستمر سنگ بنای « ما و یا اجتماع » می گردد.

« بر تپه ها به ایست

                          پریشان کن

                                         اینک هجوم فاصله ها  را »

« دیروز گذشت

                   من به دریای آزادی می رانم و می اندیشم

                                                                     هرکسی با هراندیشه و زورق اینک

                                                                                             

می تواند با ما

                  تا به دریای آزادی همراه شود....

                                                        من به تسلیم نمی اندیشم ....

باید در هر سپیده البرز

                           نزدیکتر شویم

                                            باید یکی شویم.....

 

                          من به هر راه که خوشبختی را به زمین [ الموت ] باز آرد ایمان دارم ».

 

6- یک خاطره الموتی برامون بگین ، خاطره ای که همیشه دوست دارید و از تکرارش لذت می برید؟

     وقتی مدارس تعطیل می شد من به همراه بچه محل های دیگراز جمله آقایان فردوس مظفری سام اکبری ، شیردل صفری ، شاهپور رستمی ، رامین صفری ، مهرداد فلاح و دکتر اسماعیل زارعی و شهید بهزاد قربانی هر کدام با چند تا بره ( وره گالشی ) به صحرا می رفتیم و با شیطنت هایی که داشتیم بارها به دست پاکار محترم ده گرفتارمی شدیم . هر بار توبه می کردیم ولی دوباره تکرارشیطنت ها و مردم آزاری،البته مردم بزرگوار ده نیزهر بار می بخشیدند و..... 

7- چند شخصیت علمی الموت را که در خارج هستند می شناسید؟

     اصلا شناختی ندارم و بسیار خوشحال می شوم که با این کار شما انها را خواهم شناخت.

 

8- تابستان الموت را بهتر می پسندید یا بهار الموت را؟ 

  «  .... پادشاه فصل ها پاییز.... »

     پاییز الموت را بیشتر از بقیه فصول دوست دارم ، بعد زمستان  و سپس بهار و تابستان. هر چند تمامی فصول الموت  زیبایی خاص خود را  دارند ، ولی پاییز الموت پادشاه فصل هاست. 

9- یک ضرب المثل الموتی؟

     « سری الاله   بنی چغاله » ، منظور ضرب المثل ظاهر زیبا و باطن زشت است.

     « پارسالی ملیجه ، امسالی ملیجه ، جیب جیب » ، که همه معنی آن را می دانند.         

10- نسبت به واژه های زیر احسا س تان را بفرمایین؟

   الموت : سرزمین مقدس و هنوز ناشناخته

  زوارک : مهربانی می رست ، آشتی گل می کرد ، اما صد حیف ؟!....

  حسن صباح : میهن پرست و عرب ستیز

  سیالان : بام الموت

  شاهرود : شریان زندگی الموت

  آقا نور : نیکی و بزرگی .  

11- راه الموت تنکابن و رازمیان رودسر را فقط از منظر توسعه الموت و تخریب زیست محیطی چگونه تحلیل می کنید؟

   « حالیا صحبت سنگست و سبو

                       ماجرا بر سر بود است و نبود            

                                             حرف این نیست که برگی افتاد  

                                                                    سر ویرانی جنگل حرف است ». 

     تردیدی نیست که ارتباطات یکی از ابعاد مهم توسعه بوده و راه یکی از بنیادی ترین عناصر ارتباطی است. اما باید ببینیم که آیا مهمترین علت عدم توسعه الموت فقط راه است یا اینکه علل مختلفی دراین عدم توسعه نقش دارند؟ اگر عامل اصلی راه باشد می توان ارزیابی فایده نمود و هزینه های زیادی هم داد ، حتی زیست محیطی ، زیرا دوباره فرصت بازسازی محیط زیست را داریم.

     پس باید در نظر داشت که چه چیزی از دست می دهیم و در مقابل چه چیزی را بدست می آوریم. آیا راه رستگاری الموتی ها وابسته به تخریب محیط زیست و از بین بردن جنگل و گشودن راه است!؟ یا اینکه قبل از راه به چیزهای دیگری نیاز داریم ؟ که داریم و راه عامل اصلی نیست.

            « واقعیت را پنهان نکنیم 

                                          رستگاری قدمی است

                                                                     که ز جا بر کندت ».  

 

     عده ای از الموتی ها که فکر می کنم کاملا هم  آگاهانه است به بهانه توسعه الموت، بدون توجه به اینکه طبیعت بکر الموت را نابود می کنند و فقط برای مطامع شخصی و یا گروهی ، بودجه های آنچنانی برای احداث راه می گیرند و با حیف و میل بودجه و از بین بردن طبیعت ، راهی نیز احداث نمی شود. نمونه بارز آن راه  زوارک وناش است که علی رغم داشتن راه از طریق روستای آتان ، عده ای فقط برای خودنمایی و منافع شخصی و گروهی ، مزارع بکر دیم زوارک ، آبشار طبیعی مکوبن و یک غار طبیعی را بدون سروصدا فدای جاده ای کرده اند که فقط در تابستان و به سختی قابل استفاده است. بعد از احداث جاده در سفری که به الموت داشتم تصمیم گرفتم برای دیدن آبشار و غار به مکوبن ( منطقه ییلاقی ) بروم و نمی دانستم که این نعمت های خدادادی تخریب شده اند. وقتی به آنجا  رسیدم و هیچ آثاری از آبشار و غار ندیدم در دل گریه کردم و دیگر دوست ندارم به آنجا رفته و ..... 

12- به عنوان یک الموتی کدام کتاب را به کسانی که الموت را نمی شناسند معرفی می کنید. چرا؟

     کسانی که اصلاً الموت را نمی شناسند ، کتاب « تاریخ الموت » دکتر شهروزی بسیار خوب است ، زیرا هم به زبانی ساده نوشته شده و هم بیانی شیوا دارد. البتّه اکنون سایت های بسیاری هستند که درباره ی الموت می نویسند و برای شناختن الموت نمی توان آن ها را نادیده گرفت. 

13- زیبا ترین منظره الموت از نظر جنابعالی کدام است؟ 

     بسیار مشکل است که زیباترین منظره را در مورد الموت معرفی کنم ، زیرا همه جای الموت را ندیده ام تا بخواهم ارزیابی درستی داشته باشم . پس از نظر من همه جای الموت زیباست. 

14- آب چشمه ی ناهار خوران گوارا تر است یا مکوبن؟

     باید اعتراف کنم آب چشمه ی زنگولان ( ییلاق زوارک ) از بقیّه چشمه ها گوارا تر است. هر چند آب چشمه ها ی ناهار خوران و مکوبن نیز گوارا هستند و خاطرات گذشته های دور را برایم تداعی می کند. 

15- چه کسی را برای مصاحبه ی بعدی پیشنهاد می کنید. به نظر شما مصاحبه ها موثر واقع می شود؟

     برای مصاحبه بعدی رفیق ارجمند آقای جعفر نصیری شهرکی را پیشنهاد می کنم ، که قطعا معرف حضور هستند. این عزیز به همراه  دیگر دوستان دلسوز الموت از طریق سایت     Alamoutbozorg.com   اقدامی مشابه شما انجام می دهند. شاید این ارتباط منجر به همکاری مشترک بیشتری در راستای ایجاد بانک اطلاعاتی الموت گردد. همچنین مصاحبه با آقای دکتر اسماعیل زارعی زوارکی استاد دانشگاه علامه خالی از لطف نیست.     

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و یکم مرداد 1390ساعت   توسط علی رشوند  | 

با آقای سجاد  پیشدادی را ازطریق اینترنت سایت عکاسی آنلاین که درآن خبرانتشار مجموعه " عکس مادربزرگ های الموت " را داده بود .آشنا شدم . بعدش شبهای الموت هم خبرش را منتشرکرد . شماره تماسی هم گذاشته بودند .وقتی خودم را معرفی کردم . گفتند به الموت رفت و آمد دارند وقرارشد توقزوین همدیگر را ببینیم .یک بار تماس گرفتند که قزوین هستند اما دیدار میسر نشد . هرانک درسلسله مصاحبه هایش درنظر دارد با نویسندگان و محققان و شاعران حوزه الموت نیز مصاحبه ای داشته باشد که تا الموتباران با اقدامات و آثار این عزیزان نیز  آشنا بشوند .

سوال 1 : جناب آقای پیشدادی از خودتان ، زندگی ، کار،  تحصیلات و بیوگرافی تان برایمان بگین .
با نام و یاد خدا و سلام به شما و خوانندگان محترم وبلاگ هرانک .
سجاد پیشدادی هستم ، متولد 1361 ، خوزستان ، شوشتر . کارشناس ارشد مرمت آثار تاریخی . متاهل و ساکن تهران .
14 ساله که عکاسی می کنم و حدود 6 ساله که عکاسی مردمنگاری رو بصورت تخصصی دنبال می کنم . حدود 4 ساله که مشغول مردمنگاری سرزمین الموت هستم .
در حال حاضر با سازمان میراث فرهنگی استانهای قزوین و خوزستان در زمینه عکاسی و مرمت آثار تاریخی همکاری دارم .

سوال 2: چرا الموت را مبنای کار تحقیقاتی خودتان قرارداده اید . چه جذابیتهایی درالموت نهفته است که مبنای کارعلمی و هنری تان قرار گرفته است .


بطور خیلی اتفاقی با الموت آشنا شدم !
از سال 85 با پایگاه میراث فرهنگی سازه های آبی تاریخی شوشتر همکاری داشتم . بعد از قبولی در مقطع کارشناسی ارشد مدتی بود که بعلت مشکل بودن رفت و آمد دنبال جایی نزدیکتر به دانشگاهم برای کار می گشتم . هیچ شناختی از الموت نداشتم فقط می دونستم پایگاه میراث فرهنگی اونجا خیلی فعاله . با مدیر پایگاه سرکار خانم دکتر چوبک تلفنی  صحبت کردم و قرار شد که با پایگاه در زمینه مرمت همکاری داشته باشم .
اردیبهشت ماه 86 بود که برای بار اول به الموت رفتم . و از هفته بعد در پایگاه مشغول به کار شدم . کم کم با الموت و الموتیها آشنا شدم و حدود 3 ماه بعد کار مردمنگاری سرزمین الموت یا زندگی مردمان الموت به روایت تصویر را آغاز کردم .
مهمترین ویژگی که در الموت می توان یافت بکر بودن و دست نحورده بودن آن است . هم در بافت طبیعی ، معماری ، فرهنگی و مردمی آن و متاسفانه این دست نخوردگی و اصالت به سرعت در حال از بین رفتن و تبدیل به صورتی نامانوس و آزار دهنده است .
همین سرعت به شدت آزار دهنده یکی از دلایل اصلی بنده برای ثبت این فرهنگ ، طبیعت و فرم معماری در حال تغییر و فراموشی بوده و هست . جدای از این مساله مهربانی و آرامش و صفایی که در الموتیها بود مرا بیشتر به ادامه ی این کار ترغیب می کرد .


سوال 3:  الموت  و الموتیان را چگونه می بینید ؟ آیا بین آن طبیعت ومردمانش هماهنگی وهارمونی هست .
الموت ! دوست دارم احساس قلبی ام را درباره اش بگویم : وقتی به گردنه ی قسطین لار می رسم احساس می کنم به خانه رسیده ام . همه چیزش را دوست دارم ، آدمهایش ، کلاغ هایش ، کوههای مغرورش ، رودهایش ، پائیز هایش را ، برفهایش را ، زنجیر چرخ بستن هایش را ...
و الموتیها مردمانی سخت کوش که با شناخت و برداشت  آگاهانه از توانمندی های طبیعی منطقه توانسته اند خود را با طبیعت وحشی و دست نخورده سازگار کنند .


سوال 4: خاطره ای از الموت برامون تعریف بکنید .


تمام لحظه لحظه الموت برایم خاطره است .
یک روز همراه یکی از همکاران به روستای آقاگیر رفته بودیم . سر ظهر بود .  بعد از پارک ماشین در حال بررسی موقعیت روستا و دور نمای آن بودیم . یکی از اهالی که مرد میانسالی بود از فاصله 100 متری ما برایمان دست تکان می داد و مارا به سمت خود فرا می خواند . به سمتش حرکت کردیم . به نزدیکش رسیدیم با لحنی بسیار صمیمانه و خودمانی گفت عجله کنید که غذا داره سرد می شه و ما هم با عجله بر سر سفره ی پر مهرش نشستیم !
بار اول بود می دیدیمش ، گویی سالهاست با ما آشناست !


سوال 5 : مجموعه" عکس مادربزرگ های الموت "را به چه منظور وهدفی جمع آوری کردید .

 
از ابتدا قرار نبود مجموعه ای با این عنوان منتشر شود . بعد از گذشت حدود 3 سال از آغاز کار و زندگی با این مردم و درک نقش مهم این قشر یعنی زنان در جامعه روستایی الموت که عمدتا سالخورده و مسن بودند بعضی اوقات مجموعه ای از تصاویر آنها را از میان آرشیوم جدا می کردم و با کنار هم گذاشتن آنها به دنبال خطی مشترک و روایتگر میان تصاویرشان ( از نظر مردمشناسانه ) می گشتم . جدای از این مساله عکسها و مجموعه ی آنها از نظر حسی نیز بسیار برایم زیبا بودند . سرشار از آرامش و مهربانی و گاها تلخ !
ورای توضیحاتی که داده شد نقش مادربزرگها و پدربزرگها در جامعه ای که تمامی و یا شاید اکثر نسل میانسال و جوانش به شهرها مهاجرت کرده اند بسیار محوری و پررنگ است . این پدر و مادرهای دیروز اند که محوریت جمع شدن یک خانواده در تعطیلات و یا تابستان در سرزمین مادریشان اند . و چه شیرین است و چه زیباست احساس میان فرزندان و نوه ها با آنها .
از طرفی دیگر و از نگاه درون بعضی هاشان زندگی بسیار تلخ و سرشار از یک فراموشی بسیار سنگین دارند و در عصرهایی که بوی خاک نم خورده می رهد انتظار کشان بر سکوی کنار خانه نشسته اند .
هدف چاپ این مجموعه بیشتر انعکاس توضیحاتی بود که داده شد و روایتی بود مستند از بخشی از مردمان الموت .
میزان همکاری مادربزرگها دربرابر دوربین  جنابعالی چگونه بوده است .
در کل خوب . بیشترش بستگی به ارتباط برقرار کردن عکاس دارد . تا سوژه اعتماد نکند و جلوی دوربین آرامش نداشته باشد نمی توان عکس خوب گرفت .

سوال 6: از کارهای علمی وتحقیقاتی  آینده تان درحوزه الموت برایمان بگین .چه کتابی دردست انتشاردارین .


در حال حاضر مشغول تکمیل کار کتاب سرزمین الموت هستم . کمبودهای کوچکی دارد که باید رفع گردند . البته چند ماهیست که به دلیل مختلف توان تمرکز بر روی این کار را نداشته ام . امیدوارم تا پایان امسال بتوانم کار را تمام وآن را به مرحله چاپ برسانم .
به غیر از کتاب یاد شده 3 مجموعه ی دیگر آماده چاپ دارم که اگر شرایط مالی اجازه داد منتشر خواهم کرد .

سوال 7: برای توسعه متوازن وهمه جانبه  الموت(الموت غربی و شرقی ) چه راه کاری پیشنهاد می کنین ؟


در مقامی نیستم که چنین پیشنهادی ارائه کنم . فقط آرزو دارم که این فرهنگ و طبیعت که با هم در آمیخته اند ماندگار باشد و یا حداقل دیرتر از بین رود .


سوال 8 : نسبت به واژه های ذیل احساس تان را بگین


قلعه الموت : پیچیده و راز آلود .
شاهرود : اتحاد چشمه ها .
بزرگ امید : نامش را خیلی دوست دارم .
گازرخان : برایش نگرانم !
مادربزرگهای الموت : مهربانی و کار .
پدربزرگ های الموت : تجربه و کار .
خانه های کاه گلی الموت : گونه ی در معرض خطر انقراض !
پیچ بن : راستش بیشتر بخاطر نزدیک بودن به علم کوه دوستش دارم . باد .
علم کوه : عصیان زمین .

همیشه پیروز و شادمان باشید و پاینده در تلاش برای حفظ فرهنگ این سرزمین .
اردتمند شما .

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوازدهم مرداد 1390ساعت   توسط علی رشوند  | 

کانون حمایت از نخبگان الموت

  درنظر دارد از

نخبگان ورزشی الموت در رشته های مختلف

با شرایط ذیل  تجلیل  و قددانی نماید

 ۱- قهرمان ملی ایران

۲- عناوین آسیایی

۳- عناوین جهانی

۴- مربی و داور بین المللی

۵- روسای هیئت های استان

نظر به اهمیت موضوع مشخصات خودرا ازقبیل .

نام - نام خانوادگی  شماره همراه و آدرس ایمیل خودرا

به آدرس ذیل ارسال نمائید

pishrouyan@gmail.com  

 

 

 

+ نوشته شده در  جمعه سوم تیر 1390ساعت   توسط علی رشوند  | 

 دکتر عسگری را هنوز از نزدیک ندیده ام . گرچه بین قزوین و شهرمحمدیه (زیباشهر) راهی نیست .حتما در روزهای آتی خدمتشان خواهم رسید .  دکتر عسگری آنقدر انسان بزرگواری است که با ارسال سوالاتم به  ایمیل شان درکوتاه ترین زمان جواب دادند . قصد دارم   هفته ای  یک مصاحبه  منتشر کنم . خواهشم از هم ولایتی ها و دوستان وبلاگ نویس الموتی این است که دروب شان اطلاع رسانی کنند تا مخاطبان الموتی با  چهره های الموتی (الموت غربی و شرقی )آشنا بشوند  

دکتر محمد عسگری

سوال 1: جناب آقای  دکتر عسگری .ازبیوگرافی شغلی و زندگی و تحصیلی تان برامون بگین

جواب:محمد عسگری، 35 ساله، متولد روستای اندج الموت ،دندانپزشک ،محل کار و سکونت شهر محمدیه  استان قزوین،10 سال هست که کار میکنم و مطب دارم . فرزند چهارم یک خانواده هشت نفره هستم ، متاهل و دارای 2 فرزند پسر ، درسال 1374 با رتبه 88 در کنکور سراسری در دانشگاه شهید بهشتی پذیرفته شدم وسال 1380تحصیل در رشته  دندانپزشکی را به انتها رساندم. دوره دبستان در مدرسه ابتدایی اندج ،راهنمایی در مدرسه روستای کوچنان ودبیرستان را  در معلم کلایه گذراندم.  علاقه مند به موسیقی سنتی ( کمی سه تار کار می کنم) علاقه زیاد به ورزش مخصوصا" والیبال ( عضو تیم والیبال دانشگاه بودم و تا این اواخر حتی والیبال را به جد دنبال می کردم ولی بدلیل آسیب کتف فعلا" از آن دورم عاشق مسافرتهای داخلی و خارجی هستم و از کمک به هم نوع بسیار لذت میبرم  واز مطالعات گوناگون و کتاب خوانی هرگز  سیر نمی شوم.

 سوال 2 : آیا کتابهای بنده ( رازآتشفشان چنارخونبارالموت و سیالان )را خواندید ؟ 

فقط یک کتاب در این ارتباط با نام چنار خونبار زرآباد خوندم ولی گمان می کنم مربوط به آقای ضیاء رشوند بود

سوال 3: تعریف و  حس شما از وا ژه الموت چیست ؟

راجع به تعریف لغوی الموت که در متون مختلف نوشته شده همان( اله - آموت و.....)اما در مورد حس: الموت را دارای یک دیرینه فرهنگی و تاریخی قوی می بینم و مردمان آنرا سخت کوش و دوست داشتنی و جمله معروف "الموت شکوه طبیعت بر فراز تاریخ "را کاملا" به حق می دانم ما از سوی دیگر نبود. امکانات و فقر اقتصادی را هم ازنکات  ضعف آن می دانم  و شاید گاهی هم عدم اتحاد و همدلی مردم نقاط مختلف آن آزارم می دهد  اما در مجموع کلمه الموت حس زیبا و نوعی تعلق خاطر ویک آرامش عمیق برایم به همراه دارد( البته اگر از حالت بکر خارج نشود که در آن صورت همه چیز تغییر خواهد کرد ) 

سوال 4: یک خاطره از الموت برامون تعریف کنید ؟

نمی دانم چرا یک خاطره سخت، فی البداهه به ذهنم رسید :  یاد زمانی افتادم که سال اول  دبیرستان بودم و طبق عادت، ما هر پنج شنبه به اندج می رفتیم و صبح شنبه هم به معلم کلایه بر می گشتیم . یکبار اواخر پاییز بود و ما مطابق معمول به اندج رفته بودیم ولی روز جمعه به قدری برف بارید که( دوستانی که همسن و یا بزرگتر از من باشند می توانند برف آنروزها را تصور کنند) احساس کردیم نمی توانیم رفتن به معلم کلایه را به صبح شنبه موکول کنیم لذا تصمیم گرفتیم عصر جمعه به سمت معلم کلایه حرکت کنیم در این راه که ما سه نفر بودیم پدرانمان هم ما را همراهی کردند.برف بسیار شدیدی باریده بود و شاید تا کمر در برف فرو می رفتیم ولی چون امتحان داشتیم باید اجبارا" می رفتیم و رفتیم روز بسیار سختی بود به هر حال با پای پیاده تا معلم کلایه (حدود 15 کیلومتر) رفتیم تا به امتحان یرسیم!  آری درس خواندن را خیلی از الموتیها شاید با شرایط سخت تر از من سپری کرده باشند ولی امروزه با بهترین امکانات ،گاها" کمترین همتها در این زمینه دیده می شود که مایه تاسف است.

 سوال 5: وبلاگ  وب سایت بچه های  الموت را مطالعه می فرمائین  نظرتان درباره محتوی مطالبشان چیست ؟ 

تقریبا" اکثر آنها را بله و لی برخی را بیشتر.در مجموع می پسندم البته برخی از وبلاگها بیشتر به روز می شوند و  متنوع ترند. پیشنهادم هم اینست که در کنار سایر نوشته ها و مطالبشان در جهت حفظ زبان  و فرهنگ الموت کوشا باشند. 

سوال 6: وضعیت امروز الموت و الموتی ها را چگونه ارزیابی می کنید ؟ 

در سوالات قبلی تا حدی در این زمینه گفتم .خوشبختانه طی سالهای اخیر شاهد موج بزرگی از بازگشت الموتیهای مقیم شهرهای مختلف به روستاها هستیم واین  یعنی زنده ماندن و پر رونق ماندن الموت.اما باید به نوعی عمل شود که تبعات آن وتخریب طبیعت و تغییر شکل اصلی روستا را به همراه نداشته باشد. اما کماکان  فقر اقتصادی و  کمبود امکانات، زیاد  دیده میشود . الموتیهای مهاجر هم در همه شهرهایی  که هستند معمولا" به لحاظ علمی وموقعیتی  در رتبه های خوبی هستند . الموتیهای مقیم الموت هم مطابق همیشه با کار و کوشش طاقت فرسا و گاها" بسیار دشوار امرار معاش می کنند . و متاسفانه درصد بسیار زیادی از جوانان ساکن روستا هم به سمت اعتیاد روی آورده اند که جای بسی نگرانی است. 

سوال 7: چه پیشنهادهایی برای توسعه متوازن الموت – توسعه ای که همه الموتیان دران ذی نفع می باشند – دارید ؟

به طوری عمل شود که اگر قرار است بطور مثال اقدامی صنعتی و ... انجام شود بگونه ای  نباشد که گروهی ذینفع و گروهی دیگر فقط عوارض آنرا متحمل شوند و تصمیم گیریهای کلان با مشورت و همدلی انجام شود 

سوال 8: راه الموت تنکابن را از منظر توسعه الموت و تخریب محیط زیست الموت چگونه تحلیل می کید ؟

 بطور قطع این راه برای بسیاری از افراد مفید خواهد بود و در صورت بودن بستر مناسب می تواند به لحاظ اقتصادی مثمر ثمر باشد. اما از نظر تبعات این  جاده و تخریب زیست محیطی، اینجانب متاسفانه شرایط بسیار سخت و بدی را پیش  بینی میکنم .  که ما الموتیها را دلتنگ سالهای دورتر می کند(البته امیدوارم پیش بینی من غلط باشد)و خلاصه اینکه در مجموع شاید کمی مضحک به نظر آید ولی من با این ارتباط  جاده ای مخالفم.!

سوال 9 : چه پیشنهادی برای بهتر شدن مصاحبه ها دارین اگر بفرمائید ممنون می شوم .

خوبه ولی می تونه قسمتی به این اختصاص پیدا کنه که در هر موردی که درارتباط با الموت می خواهید صحبت کنید اما در سوالات نیامده بفرمایید.

سوال 10: وب سایت اندج آیا توانسته به دغدغه های شما درباره الموت جواب دهد .

جواب این سوال را در پستی که اخیرا" در مورد " رسالت سایت اندج “ نوشته ام می توانید ملاحظه بفرمایید( andej.ir

سوال 11: نسبت به نام های  ذیل  چه  احساسی دارید؟

بالاخان :  فردی بزرگ  از دیار الموت( البته شناحت من از ایشان منحصر به اطلاعاتی است که آقای دکتر شهروزی در این باره نوشته اند)

حسن صباح : فردی که نام بلند آوازه الموت تا حد بسیار زیادی  مدیون  اوست و   فردی که در زنده کردن و حفظ شیعه بسیار کوشیده ولی اینجانب بااندکی از اعمال او از جمله کشتن ها  مخالفم .

 بزرگ امید : اولین جانشین الموتی حسن صباح که در حفظ اصول او بسیار کوشید.

شاه کو ه : زیبا ولی خستگی زیاد در عبور و مرور از جاده پر پیچ وخم آن!

سیالان: نگین زیبا و پر اقتدار الموت و دوست داشتنی   وبه عبارتی  بام الموت بزرگ.

اندج: وطن، خاطرات کودکی، زیبا  ، دوست داشتنی و  دارای مردمانی سخت کوش و با فرهنگ و همراه با اعتقادات دینی.

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه سی ام خرداد 1390ساعت   توسط علی رشوند  | 

برای پیگیری مطالب هرانک از این پس به سایت هرانک مراجعه فرمائید

http://haranak.ir

کوچ بایدکرد

کوچ فلسفه زندگی مان باشد

هرجا که هستیم

این کوچ های کوچک مقدمه ای است برای آن کوچ بزرگ

 

+ نوشته شده در  جمعه پنجم آذر 1389ساعت   توسط علی رشوند  | 

به گزارش خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، آيين پاياني هفتمين جشنواره نقد از دقايقي پيش در سراي دايمي اهل قلم با حضور برگزيدگان رشته‌هاي مختلف آغاز شده است.

بر اساس اين گزارش اسامي آثار برگزيده و شايسته تقدير اين دوره به شرح زير استY

كليات: (شايسته تقدير)
1. روش تحقيق كيفي؛ سردار خالدي، كتاب ماه علوم اجتماعي، شماره 14، ارديبهشت 1388.

فلسفه اسلامي: (برگزيده)
2.
پاسخي به نقدِ نقد؛ اكبر ثبوت، كتاب ماه فلسفه، شماره 27، آذر 1388.

فلسفه غرب: (شايسته تقدير)
3.
بحران در بحران؛ علي‌رضا صادقي، كتاب ماه فلسفه، شماره 29، بهمن 1388.

دين: (شايسته تقدير)
علوم قرآني
4.
نقد ترجمه آيات در تفسير «پرتوي از قرآن»؛ محمدعلي كوشا، آينه پژوهش، شماره 119، آذر ـ دي 1388.

علوم روايي
5.
گنجي نويافته يا وهمي بربافته؟! ؛ جويا جهانبخش، آينه پژوهش، شماره 118، مهر ـ آبان 1388.

رجال
6.
مقايسۀ تحليلي سه چاپ كتاب الرجال برقي؛ سيدعلي آقايي، آينه ميراث، شماره 44، تابستان 1388.

كلام
7.
قياس فقهي همان قياس منطقي است؟؛ سيدحسن اسلامي، آينه پژوهش، شماره 116-117، خرداد ـ شهريور 1388.

علوم اجتماعي: (شايسته تقدير)
علوم سياسي
8.
ايران در حكومت روحانيون؛ رشيد جعفرپور، تاريخ نگاري انقلاب اسلامي (كتاب اول)؛ مركز اسناد انقلاب اسلامي، چاپ اول 1388.

آمار
9. احتمالات و آمار كاربردي در روانشناسي و علوم تربيتي؛ مهدي مرادي، ستار مرادي، كتاب ماه علوم اجتماعي، شماره 14، ارديبهشت 1388.

علوم و فنون: (برگزيده)
10.
نقد كتاب استادِ عشق؛ احمد سرمد، مجله فيزيك، شماره 1 و 2، بهار و تابستان 1387 (تاريخ انتشار مرداد 1388).

هنر: (شايسته تقدير)
11.
صدا و بياني گنگ؛ سعيد مجيدي، نمايش، شماره 123 و 124، آذر و دي 1388.

زبان و ادبيات فارسي: (برگزيده)
12. لزوم تصحيح مجدد تفسير طبري؛ اكرم حاجي‌سيدآقايي، معارف، شماره 2، مرداد ـ آبان 1388.

زبان‌شناسي: (برگزيده)
13.
معرفي و نقد كتاب مكاتيب زبان‌شناسي نوين در غرب؛ محمد دبيرمقدم، دستور، شماره 5، اسفند 1388.

ادبيات داستاني: (شايسته تقدير)
14.
رويكردي روايت‌شناختي به داستان دو دنيا اثر گلي ترقي؛ الهام حدادي، نقد ادبي، سال اول، شماره 5، بهار 1388.

تاريخ: (برگزيده)
15. نقدي دربارۀ روش تدوين مذاكرات مجلس اول؛ سيدناصر سلطاني، نامه تاريخ‌پژوهان، سال پنجم، شماره نوزدهم، پاييز 1388.

كودك و نوجوان:
دين: (برگزيده)
16. بناي باور و پنجره‌هاي روح‌افزا؛ سيدعلي محمد رفيعي، كتاب ماه كودك و نوجوان، شماره 142، مرداد 1388.

داستان: (شايسته تقدير)
17.
ترديد در نيروي اهريمني؛ مريم سراجيان تهراني، كتاب ماه كودك و نوجوان، شماره 141، تير 1388.

شعر: (شايسته تقدير)
18. بگو كيست، جاري در اين بيت‌ها؛ آرش شفاعي، كتاب ماه كودك و نوجوان، شماره 147، دي 1388.

سايت و وبلاگ
19. نقد كتاب ويژگي‌هاي محيطي فضاهاي شهري امن؛ هادي محمودي‌نژاد؛ وبلاگ كريتيسيزم. (برگزيده)
20.
يك حقيقت اندوهبار؛ فرشته نوبخت، وبلاگ داستان و مقاله. (شايسته تقدير)

جوايز جنبي:
1. فصلنامه نقد ادبي؛ محمود فتوحي
2.
پيشكسوت؛ محمدعلي مهدوي راد

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و ششم آبان 1389ساعت   توسط علی رشوند  | 


خبرگزاری مهر: علی چنگیزی دومین کتابش را با عنوان "50 درجه بالای صفر" که روایتی است از یک قتل و سرقت مرتبط با هم، تحویل انتشارات چشمه داد.
علی چنگیزی درباره این کتاب به خبرنگار مهر گفت: رمان "50 درجه بالای صفر" شامل دو داستان است که ماجراهایشان به هم ارتباط دارد و با فاصله زمانی کمی از هم اتفاق می‌افتند؛ اولی یک داستان حادثه‌ای است درباره یک سرقت و دومی داستانی است که جریان یک قتل را شرح می‌دهد.
وی افزود: حوادث دو داستان به هم پیوسته این رمان در فضایی خشک، کویری و گرم اتفاق می‌افتند و دلیل انتخاب عنوان "50 درجه بالای صفر" برای کتاب هم همین بوده است.
 چنگیزی اضافه کرد: قرارداد انتشار این کتاب را با نشر چشمه امضا کرده‌ام و اخیراً هم فیپایش را دریافت کرده است.
"50 درجه بالای صفر" بعد از "پرسه زیر درختان تاغ" دومین کتاب این نویسنده جوان محسوب می‌شود که به گفته وی در 240 صفحه تحویل نشر چشمه شده و در حال حاضر هم منتظر اخذ مجوز نهایی از وزارت ارشاد است.

 

+ نوشته شده در  سه شنبه هجدهم آبان 1389ساعت   توسط علی رشوند  | 

شب یلدا نزدیک است. مثل همه چیزهایی که آن قدر به ما نزدیکند که دور. اگر دوست دارید برای ما داستان بفرستید. تا 20 آذر فرصت هست. آدرس این است: valselit@gmail.com عکس فراموشتان نشود. عکس‏ها پرسنلی نباشند بهتر است، قشنگ‏تر است. آدم یاد اداره گذرنامه و اداره ثبت احوال و این جور چیزها نمی‏افتد. درست‏نویسی را رعایت کنید که مجبور نباشم برای ادیت هر داستان دو ساعت و چهل و هفت دقیقه وقت بگذارم. می‏دانید که زمان چیز با ارزشی است. تازه به ارزش طلا‏یی آن پی برده‏ام. باور کنید آن طرف سی سالگی هم برای خودش یک جور سرازیری‏ سرگیجه‏‏آور است. برای بهتر نوشتن سری به این جا بزنید.

راستی اگر حوصله کردید نگاهی به سه ویژه‏نامه یلداهای قبل بیندازید. سه روز بعد از یلدای 87 والس فیلتر شد. خب، دیگر عرضی نیست.

شاد باشید.

شهلا زرلکی- دبیر بخش داستان

+ نوشته شده در  دوشنبه هفدهم آبان 1389ساعت   توسط علی رشوند  | 

 

رمان (شامل داستان بلند و مجموعـﮥ ­داستان­های به­ هم ­پیوسته)

  1. فرشته احمدی، جنگل پنیر، ققنوس، 1388
  2. محمدحسن شهسواری، شب ممکن، چشمه، 1388
  3. مجید قیصری، دیگر اسمت را عوض نکن، چشمه، 1388
  4. شاهرخ گیوا، مونالیزای منتشر، ققنوس، 1387
  5. مهسا محب­علی، نگران نباش، چشمه، 1387
  6. پیمان هوشمندزاده، شاخ، چشمه، 1388

 رمان اول (شامل داستان بلند و مجموعـﮥ ­داستان­های به­ هم ­پیوسته)

  1. امیر احمدی آریان، چرخ­دنده­ها، چشمه، 1388
  2. احمد پوری، دو قدم این­ور خط، چشمه، 1387
  3. علی چنگیزی، پرسه زیر درختان تاغ، ثالث، 1388
  4. سینا دادخواه، یوسف­آباد، خیابان سی­ وسوم، چشمه، 1388
  5. سارا سالار، احتمالاً گم شده­ام، چشمه، 1387
  6. کامران محمدی، آنجا که برف­ها آب نمی­شوند، چشمه،1388

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم آبان 1389ساعت   توسط علی رشوند  | 

    

۱-   (راهپیمایی  روی  ماه)    نویسنده  علی قانع ، نشر افراز .

2- ( دختر سیاه و دختر سفید)  نوشته ی : جویس کرول  اوتس . مترجم: علی قانع .نشرافراز

محل رونمایی  :  سرای اهل قلم نمایشگاه  کتاب قزوین

زمان و تاریخ     :ساعت  شش بعدظهر روزشنبه امروز مورخه 8/8/89

مدعوین  : با حضور  آقایان  نویسنده ،حسن  لطفی ، علی قانع ، علی رشوند

 

+ نوشته شده در  شنبه هشتم آبان 1389ساعت   توسط علی رشوند  | 

حسن محمودی اهل نجف آباد است، همشهری بهرام صادقی، اولین بار هم  به‎واسطه‎ی کتابی در مورد بهرام صادقی، برای برخی از علاقمندان ادبیات به نامی آشنا بدل شد. شناختنامه‎ای در باره‎ی این نویسنده‎ی بزرگ ایرانی که متاسفانه آن زمان مهجور مانده بود و جز اندکی از مخاطبان بسیار جدی و پیگیر ادبیات و یا داستان‎نویسان، کمتر کسی با نام و آثار بهرام صادقی آشنا بود. در اوضاع و احوالی این چنین که خلائی جدی در زمینه‎ی منابعی برای آشنایی با بهرام صادقی احساس می‎شد، کتاب «خون آبی بر زمین نمناک» (انتشارات آسا) حرکتی بسیار ارزنده ودر خوراعتنا بود. حال آن را به دلیل علاقه‎ی محمودی به بهرام صادقی،  فرض کنیم یا گرایشی به دلیل همشهری بودن، هر چه بود محمودی با «خون آبی بر زمین نمناک» نخستین قدم را برداشت و راه را برای دیگرانی که پس از او در این زمینه آثاری منتشر کردند، هموار ساخت. نخستین مجموعه داستان محمودی نیز  با نام «وقتی آهسته حرف می زنیم المیرا خواب است»-توسط همین ناشر (نشرآسا) به بازار آمد. او همچنین مجموعه داستان دیگری با نام «یکی از زنها دارد می‎میرد دارد» کهبه نشر نگاه سپرده است.

ادامه مطلب در سایت مدومه

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم مهر 1389ساعت   توسط علی رشوند  | 

ماریوبارگاس یوسا

هرچند که پیش بینی‎اش از چند ماه پیش نه تنها دشوار نبود- که لااقل در این زمینه بدیهی بود- اما جایزه‎ی نوبل امسال هم به‎دست صاحبش رسید و باز هم سر ما بی‎کلاه ماند و حسرت نوبل ادبیات بردلمان. آنوفت ها که آدمش را داشتیم، کسی که از خیلی نوبل گرفته‎ها، یک سرو گردن بلندتربود، با بی‎توجهی از کنارش رد شدند . خیلی که هنر کردند، چند باری او را جزو نفرات اولیه حساب کردند، ظاهرا یکی دوباری هم تا آن مرحله‎ی نهایی- یعنی چند نفر آخر که یک قدم با نوبل فاصله ندارند- بالا بردند و آخرش هم هیچ!

و این یعنی آنکه درکش را نداشتند، و گرنه چطور می‎شد که این همه نویسنده‎ و شاعر درجه دو را انتخاب کنند، اما آن وقت چشمشان را بر شاعر درجه یک که نه، بلکه شاعر ممتازی چون احمد شاملو ببنند که بی اغراق اگر نگوییم یک شعرش، لااقل یک دفتر شعرش، به کل کارنانه‎ی برخی از همین چهره‎های درجه دو می‎ارزد، نمونه اش همین لوکلزیو که با آن همه سلام و صلوات کارهایش را به فارسی برگرداندند، اما من که در میان آنها چیز دندان گیری ندیدم

ادامه در سایت مدومه

+ نوشته شده در  جمعه شانزدهم مهر 1389ساعت   توسط علی رشوند  | 

مجموعه داستان «عروس بید» نوشته یوسف علیخانی دوشنبه 28 تیر 1389 در دویست و هشتاد و ششمین نشست کانون ادبیات ایران نقد و بررسی شد.  در آغاز این نشست، یوسف علیخانی داستانی از این کتاب برای حاضران در سالن قرائت کرد. در ادامه جلسه، به نوبت دکتر «محمد دهقانی»، «سعید سبزیان» و «محمدرضا گودرزی»، «عروس بید» را نقد و بررسی کردند. دکتر محمد دهقانی، استادیار دانشگاه، منتقد ادبی و مترجم، ضمن اشاره کوتاه به ده داستان عروس بید، درباره عنصر «زبان» و کارکرد آن در داستان های علیخانی سخن گفت ......

ادامه گزارش سایت نشر آموت

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم تیر 1389ساعت   توسط علی رشوند  | 

 

دکترای افتخاری  برای نلسون ماندلا  و شهر نوش پارسی پور


Doctor of Letters (Litt.D.)

A frank proponent of women’s rights, Iranian-born novelist Shahrnush Parsipur has seen all of her books banned in her native land and has been imprisoned for her writings four times, once for nearly five years.

Parsipur’s writing career began in 1974 with the publication of her first novel, The Dog and the Long Winter, in which a tradition-bound young woman encounters the revolutionary activism of her brother and his friends. Parsipur’s later works, such as Touba and the Meaning of the Night (1989) and Women Without Men (1989), explore the condition of women in Iran. A bestseller in Iran, Touba, like many of Parsipur's books, remains banned. In all, she has written 11 works of fiction and memoir. Translations of Parsipur’s stories appear in Stories by Iranian Women since the Revolution (1991) and Stories from Iran: A Chicago Anthology

        ادامه مطلب اینجا

+ نوشته شده در  دوشنبه سیزدهم اردیبهشت 1389ساعت   توسط علی رشوند  | 

 

ایلنا: سعيد طباطبايي، شش اثر برتر در دو بخش رمان و مجموعه داستان را اين‌گونه برشمرد:

 آفتاب‌پرست نازنين، نوشته محمدرضا كاتب ( نشر ققنوس)،

آنجا كه برف‌ها آب نمي‌شوند، نوشته كامران محمدي (نشر چشمه)،

 توپ شبانه، نوشته جعفر مدرس صادقي‌ (نشر مركز)،

 ديگر اسمت را عوض نكن، نوشته مجيد قيصري (نشر چشمه)،

سلام مترسك، نوشته منيرالدين بيروتي (نشر نيلوفر)

و شب ممكن، نوشته محمدحسن شهسواري از نشر چشمه

برگزيدگان بخش رمان ايراني را تشكيل مي‌دهند.
به گزارش ايلنا، برگزيده‌هاي بخش مجموعه داستان ايراني هم عبارتند از:

 ابر صورتي، نوشته عليرضا محمودي ايرانمهر (نشر چشمه)،

 برو ولگردي كن رفيق، نوشته مهدي ربي (نشر چشمه)،

پرتره مرد ناتمام، نوشته اميرحسين يزدان به (نشر چشمه)،

 روباه و لحظه‌هاي عربي، نوشته مرتضي كربلايي‌لو (نشر افراز)،

 شاخ نوشته پيمان هوشمندزاده از نشر چشمه

و كتاب آذر، نوشته علي خدايي از نشر چشمه

                                         ادامه اینجا  کلیک کنید

+ نوشته شده در  پنجشنبه نهم اردیبهشت 1389ساعت   توسط علی رشوند  | 

 

 

مجموعه داستان «عروس بید» نوشته یوسف علیخانی درسرای اهل قلم نقد می‌شود.


به گزارش فرهنگخانه، با حضور نویسندگان

(بلقیس سلیمانی، بهناز علیپورگسگری و احسان عباسلو، )

ساعت ۱۶:30

روز یکشنبه ۲۹ فروردین ماه 8۹

ادامه مطلب  اینجا

+ نوشته شده در  جمعه بیست و هفتم فروردین 1389ساعت   توسط علی رشوند  | 

مجموعه 272 عکس محمد علي حضرتي شاعر، پژوهشگر و عکاس قزويني دربارة چشم اندازهاي درياچه اوان در قالب کتابي نفيس به نام نگين الموت منتشر شد.

به گزارش ميراث آريا(chtn)، اين کتاب که در 164 صفحه در قطع رحلي بزرگ و برروي کاغذ گلاسه 200 گرمي چاپ شده، چهار فصل زيباي درياچه اوان را با نگاهي شاعرانه به تصوير کشيده و با زير نويس‌هايي از شاعراني همچون: اخوان ثالث، فروغ فرخزاد، قيصر امين پور، شفيعي کدکني، ابتهاج، سلمان هراتي، بيژن نجدي، شاملو و واعظ قزويني آراسته است.

عکس‌هايي از حيات وحش و زندگي گياهي و جانوري حوزة آبريز اوان، محصولات کشاورزي، خانه و معمار، صنايع دستي، کار و سرگرمي، آداب و رسوم به همراه پرتره‌هايي از گروه‌هاي مختلف سني زنان و مردان آن سامان، تصاوير ديگر کتاب را تشکيل مي‌دهند.

نگين الموت با دو مقدمه( يک معرفي علمي و يک نوشتة حسي و شاعرانه) در هفت فصل و به زبان‌هاي فارسي و انگليسي منتشر شده و در کتاب‌فروشي‌ها و لابراتوارهاي معتبر عکس استان قزوين در دسترس علاقمندان است.

برای ادامه مطلب کلیک کنید بر.....

میراث آریا

خبرگزاری فارس

 


 

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوازدهم اسفند 1388ساعت   توسط علی رشوند  | 

 

داستان زیر را که خواندم  آنقدر جذاب بود حیفم آمد که دوستان هرانکی ام نخوانند

شوهر من یک تمساح است. الان مدت‏هاست از او برای تزئین خانه استفاده می‏کنم. یعنی از وقتی چند تا میهمانی رفته‏ام و دیده‏ام که آدم‏ها‏، اتو‏ها‏ی زغالی را توی بوفه ظرف‏هایشان می‏گذارند، یا چراغ نفتی‏ها‏ی پنجاه سال پیش را توی اتاق پذیرایی کنار تلویزیون‏ها‏ی چهل اینچ آویزان می‏کنند یا صندوقچه‏ها‏ی مادربزرگشان را آورده‏اند وسط اتاق، رویش پوست پلنگ انداخته‎اند و یک دیزی سنگی هم رویش گذاشته اند، فکر کرده‏ام یک تمساح هم می‏تواند تزئین قشنگی باشد برای خانه.

تمساحم را گذاشته‏ام کنار یک چراغ پایه بلند بلژیکی، روی یک کاناپه سبز دراز که مخصوص خودش داده‏ام درست کنند. گاهی هم می‏گذارمش روی میز ناهارخوری.

این که چطور شد من زن یک تمساح شدم، قصه خیلی طولانی و پیچیده‏ای ندارد.همین جوری شد دیگر. خود به خود پیش آمد. به قول خاله خانباجی‏ها‏: پیشونی، کجا منو می‏شونی!

انگار جنگ بود. بمب روی سرمان می‏ریختند. عقلمان درست کار نمی‏کرد. همه بیخودی زن می‏گرفتند، یا شوهر می‏کردند. می‏ترسیدند بمب روی سرشان بیفتد و ناکام از دنیا بروند.

یکی از همان روز‏ها‏ همسایه‏مان که خانم محترمی‏ هم بود، درآمد و به من گفت امشب چند تا میهمان دارم. یکی هم هست که از خارج آمده و خیلی باشعور است. بعد هم گفت دلم می‏خواهد تو هم بیایی. این را جوری گفت که معلوم بود قصدی دارد. نمی‏دانم طفلک چرا خودش را موظف می‏دانست برایم شوهر پیدا کند. خیلی‏ها‏ هم همین تلاش را کرده بودند، ولی بی‏فایده بود. من زشت بودم. واقعا تا دلتان بخواهد، و تا دل هیچ دختری نخواهد، زشت بودم. بی‏دست و پا و خنگ هم بودم. خلاصه پدیده‏ای بودم توی دختر‏ها‏ی فامیل و محله.

ناچار بودم بروم و باز هم شانسم را امتحان کنم. باباجان و مامان جانم با ناامیدی نگاهم کردند و گفتند برو...

شب یک بلوز بافتنی آبی پوشیدم که پرنده‏ها‏ی سفید رویش بود. داشتند پر می‏کشیدند. مامان جانم برایم بافته بود. بعد توی آیینه مردد خودم را نگاه کردم. با آن دماغ گنده و قد کوتاه و ماه گرفتگی کنار گوشم هیچ امیدی به وسایل آرایشی هم نداشتم. بنابرین گفتم باداباد. همین است که هست دیگر. تنها امیدم به فضل و کمالاتم بود که خیلی هم به آن مباهات می‏کردم. فامیل‏ها‏ و دوست و آشنا‏ها‏ هم برای اینکه کراهت منظرم را پشت فضل و کمالاتم پنهان کنند، همه جا می‏نشستند و می‏گفتند: ماشاالله خیلی کتابخونه...

خلاصه آن شب با بلوز آبی، با پرنده‏ها‏ی سفید و دماغ گنده و ماه گرفتگی‏ام، کتاب نقد حکمت عامیانه سیمون دوبووار را زیر بغلم زدم و رفتم میهمانی. حالا از آن کتاب هیچ چیز یادم نیست. همان وقتش هم گمانم چیزی ازش نفهمیده بودم. ولی به هر حال کتاب نقاب خوبی بود برایم. مثل نقاب‏هایی که زنان کریه‏المنظر اقوام سومری آن ته‏ته‏ها‏ی تاریخ توی قلعه‏ها‏ی تو در تو، روی صورتشان می‏زدند.

وقتی وارد میهمانی شدم، قلبم تند می‏زد. به میهمان‏ها‏ نگاه نکردم. به جمع سلامی‏ دادم و گوشه‏ای نشستم. خانم میزبان مرا به میهمان‏ها معرفی کرد: دوست جوان من انسی جان، یک دختر واقعا با شعور. بعد هم میهمان‏ها را به من معرفی کرد. از هیجان و خجالت اسم هیچ کدام به خاطرم نماند. فقط منتظر بودم ببینم جفت محبوب من، همسر دلخواه من کیست. آدم‏ها‏ی زیادی آنجا بودند، ولی من اصلا نمی‏توانستم حدس بزنم کدامشان خود اوست.

ادامه داستان   اینجا

+ نوشته شده در  پنجشنبه پانزدهم بهمن 1388ساعت   توسط علی رشوند  | 

فرصت استثنايي براي داستان نويسان ايراني: نويسندگان داستان كوتاه ايراني، اگر مايليد آثارتان در يك آنتولوژي انگليسي منتشر شود، اين متن را بخوانيد.

انتشارات لايون لونژ، مؤسسه انتشاراتي انگليسي مستقلي است كه به نشر آثار خلاقه (داستان كوتاه، مقاله، شعر) مي پردازد. اين انتشارات قصد دارد در سال ۲۰۱۰ آنتولوژي دوم خود را كه اختصاص به داستان هاي كوتاه جهان دارد، منتشر كند. آنتولوژي اول در سال ۲۰۰۹ منتشر شد و به آثارخلاقه نويسندگان اروپايي اختصاص داشت. از برخي از نويسندگاني كه آثارشان در اين مجموعه منتشر شده بود، قبلاً اثري منتشر نشده بود و نشر اثرشان در اين آنتولوژي فرصتي به آن ها داده است تا آثار ديگر خود را به ناشران معرفي كنند.
اين انتشارات حق التاليفي براي آثار منتشر شده در نظر نگرفته است، اما همين انتشار داستان هاي كوتاه ايراني در كنار نويسندگان جهاني فرصتي ايجاد مي كند تا ادبيات معاصر ايران به خوانندگان غربي معرفي شود. البته حق نشر آثار همچنان متعلق به نويسندگان مي ماند و در صورت تمايل مي توانند اثر خود را در مجموعه هاي ديگر منتشر كنند.

آخرين مهلت ارسال آثار براي ناشر، ۳۱ دسامبر سال ۲۰۰۹ است. سپس آثار مورد داوري قرار مي گيرد و با نويسندگان آثار راه يافته به مرحله نهايي براي عقد قرارداد تماس گرفته مي شود. براي اطلاعات بيشتر به بخش ارسال آثار اين ناشر مراجعه بفرماييد يا آثار خود را به نشاني ايميل ناشر (submissions@thelionlounge.com) بفرستيد. فقط توجه بفرماييد كه براي ارسال آثار براي ناشر، بايد حتماً اول آن ها را به انگليسي ترجمه كنيد. چون دبيران تحريريه امكان خواندن آثار شما را به فارسي ندارند. البته در صورت پذيرش اثر شما، كار شما قبل از انتشار حتما ويرايش خواهد شد.
شرايط پذيرش:
- نثر: حداكثر ۳ داستان كوتاه، هركدام بيشتر از ۲۵۰۰ واژه نباشد.
- شعر: حداكثر ۵ شعر، جمعاً بيشتر از ۵ صفحه نباشد.
- آثار بايد به زبان انگليسي ترجمه و بعد ارسال شوند.
- مهلت ارسال ۳۱ دسامبر ۲۰۰۹

                                                     اینجا کلیک کنید

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و ششم مهر 1388ساعت   توسط علی رشوند  | 

تلفظ درست  آن نارنده به انگلیسی  "narandeh" است

روستایی با شش  هزار سال قدمت ، آب و هوایی  کوهستانی  با تابستانهای  معتدل و خنک که در 40 کیلومتری  شمال غربی شهر قزوین  و در بخش کوهین  واقع شده است .این روستا که از مناظر خاص طبیعی برخوردار است  دارای چشم اندازهای زیباست  قلعه مخروبه  اسماعیلیان  واقع در دامنه کوه  دو خاله  و آثار به جامانده  از گذشته  مانند : سفال های منقوش   دوران سنگ  و مفرغ  و پیکره های سنگی  دوران پیش از تاریخ  حکایت از قدمت  این منطقه کوهستانی دارد

دربلندای  دیواره سنگی  کوه دوخاله  از دوران باستان  حفره ای مکعبی  حفاری شده است  که حکم  ساعت آفتابی  را داشته آفتابی را داشته که هنوز  هم مورد استفاده اهالی  قرار می گیرد  و مکانی مناسب  برای ورزشکاران  سنگ نورد می باشد . از دیگر جاذبه های این روستا  درخت چنار کهنسال  با قدمتی بیش از هزارسال  و دو امامزاده  که از اماکن متبرکه این منطقه است  و در فاصله ای نه چندان دور  چشمه آبگرم یله گنبد در جوار  روستای زیتک و خرکان  و در کنار کوههای مرتفع و سر سبز در تمام فصول گردشگران را از  اقصی  نقاط کشور  به سوی  خود جذب می نماید همه و همه زیبایی های این سرزمین را  دوچندان نموده است

با توجه به موقعیت  جغرافیایی  اهالی روستای نارنده  به دوگویش  ترکی و کردی تکلم می کنند

این روستا  از تولید کنندگان منحصردبفرد سماق  کشور است که برآوردها نشان می دهد  این روستا 100درصد سماق  استان قزوین  و 30درصد سماق کشور را تولید می کند که بنابه نظر کارشناسان و خبرگان  از مرغوبترین  سماق تولید کشور است که قابلیت صادراتی دارد

+ نوشته شده در  سه شنبه یکم اردیبهشت 1388ساعت   توسط علی رشوند  | 

 

 چشمه های خروشان تو را می شناسند
موجهای پریشان تو را می شناسند
پرسش تشنگی را تو آبی، جوابی
ریگهای بیابان تو را می شناسند
نام تو رخصت رویش است و طراوت
زین سبب برگ و باران تو را می شناسند
از نشابور بر موجی از «لا» گذشتی
ای که امواج طوفان تو را می شناسند
اینک ای خوب فصل غریبی سر آمد
چون تمام غریبان تو را می شناسند
کاش من هم عبور تو را دیده بودم
کوچه های خراسان تو را می شناسند


زندگینامه امام رضا"ع"

زندگینامه امام رضا (ع)

ویژه نامه شهادت

درباره امام رضا (ع)

اشعار درباره امام رضا (ع)

اشعار درباره  اما م  رضا (ع)

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

پی نوشت :

 ۱-پیشاپیش  شهادت  امام رضا (ع) را بر شیعیان و دوستدارانش تسلیت  عرض می کنم

۲- اشعار از زنده یاد قیصر امین پور

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم اسفند 1387ساعت   توسط علی رشوند  | 

پنج شنبه گذشته سعادتی شد

رفتم  هرانک و یک شب مهمان مادرم  (ننه مهلقاء)بودم

مادری که با هفت دهه عمری که از خدا گرفته است

به الموت و فضا و آدمهایش عشق می ورزد 

 دروبلاگ  هرانک بسیار از او نوشته ام 

 در آن شب به یاد ماندنی  ضبط وصوتم را روشن کردم

ومصاحبه ای با این عارفه ساکن هرانک انجام دادم

 او خیلی از قله های معنویت و معرفت را فتح کرده 

 و دریک آرامش خوب مذهبی زندگی می کند

 بسیاری از مفاهیمی را که دغدغه خودم و دوستان اندیشمندم هست

از او پرسیدم  و او  با حوصله جواب تمام سوالهایم را  داد

عشق  زندگی  صبر  توکل  انسان  بهشت  دوست داشتن

این روزها با رعایت امانتداری در حال استخراج مصاحبه و ویرایش آن هستم

به زودی  مصاحبه ننه مهلقاء  درهرانک منتشر می شود

+ نوشته شده در  دوشنبه دوم دی 1387ساعت   توسط علی رشوند  | 

مادام اسپینا !

بیدار شو دگر  وقت خواب نیست  

خوب من  می خواهم برایت از باغ های سیب الموت بگویم

اووو... چه باغ های پر محصول خاضع مهربانی !

چه در ختانی ؟!

درختانی سرشار از سیب های قرمز درشت  و ریز

درختانی که از سنگینی  باری که بردوش می کشند

همواره  درحال رکوع خاضعانه دربرابر باغبان خویش و رهگذران هستند

بانوی مشرقی من  بیدار شو

دگر وقت  خوابهای خوش نیست

وقت گفتن از عطر سیبهای قرمز باغهای الموت است

درختانی مملو از عطر معطر سیب و طعم خوش سیب

بگذار دراین دوردست واقعیتی را بگویم

باور کن  بانوی من

وقتی وارد باغمان  شدم  تورا داخل باغ دیدم

نیم رخ ایستاده بودی و بادست راستت  سیب قرمزدرشتی را  چیدی

ومهربانانه به سویم پرتاپ کردی

- بگیر این بی نظیرترین هدیه ای است که تقدیمت می کنم

- مواظب باش  سیب قرمز زمین نیافتد

ومن پرش کنان سیب قرمز را تو دستانم جا دادم

وتو خندیدی

چه خوب و زیبا خندیدی وگفتی :

- ببویش  بخورش که تداعی خوب و تمام عیار من است

سیب را بوئیدم و گاز زدم شتابان به سویت دویدم

باغ بود  درختان سیب بود  عطر سیب بود  طعم سیب بود

نسیم نوازش گر کوهستانهای البرز بود 

رقص موزون درخت بید مجنون بود  و نگاه مشتاقانه من

اما جای تو خالی بود

اما جای تو بسیار بسیار خالی بود

می دانی چه می گویم ؟

می دانی ازچه حرف می زنم ؟

سیب قرمز گرچه تداعی توست

توخودت چیز دیگری هستی

سیب قرمز دیگری هستی

باورکن بانوی من

بیدارشو دگر وقت  خواب نیست

+ نوشته شده در  جمعه سوم آبان 1387ساعت   توسط علی رشوند  |